Znacie? To poczytajcie – „Opowieści nawigacyjne” w nowej odsłonie

Czy wiecie, że pierwszym znanym w dziejach narzędziem nawigacyjnym była pięść, a starożytni mieszkańcy Półwyspu Indyjskiego używali do nawigacji tabliczki wielkości pocztówki? Jeśli ktoś nie wie, dowie się tego z najnowszej edycji znanej i poczytnej książki kapitana Józefa Gawłowicza „Opowieści nawigacyjne”.

Ci, którzy tę lekturę już przerabiali, mają okazję sięgnąć po nią ponownie, bo autor uzupełnił dotychczasowe wydanie nowymi informacjami i anegdotami, ukazującymi – jak sam pisze we wstępie „romantyczną naturę zawodu nawigatora”.

„Opowieści nawigacyjne” to nie tylko przegląd najciekawszych i najbardziej niezwykłych metod i przyrządów nawigacyjnych. To opowiedziana przy okazji historia nautyki i ludzkich zmagań z morskim żywiołem. Tej książki nie trzeba koniecznie czytać od razu od deski do deski, choć kapitan Gawłowicz pisze tak barwnie i ciekawie, że lektura wciąga nawet niewprawionych w sztuce astronawigacji. Można po nią sięgać w wolnych chwilach i czytać na wyrywki odkrywając kolejne ciekawostki.

Całość najnowszego wydania została uzupełniona o zdjęcia przyrządów niezwykłych nawigacyjnych mających dziś wartość zabytków techniki, a w niektórych przypadkach będących również dziełami sztuki. Jest też autorski słownik terminów i osób – rzetelne kompendium wiedzy astronawigacyjnej.

Książka nie ma charakteru pracy naukowej, jest jednak znakomitym przykładem na to, jak o rzeczach specjalistycznych, trudnych i zwykle pozostających na marginesie zainteresowania wielu, nie tylko „szczurów lądowych”, ale i ludzi mających cokolwiek z morzem wspólnego, pisać w sposób interesujący i przekonujący.

Autor tego dzieła, kapitan żeglugi wielkiej Józef Gawłowicz, jest doświadczonym oficerem. Ukończył Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni ma Wydziale Nawigacyjnym. Pierwszą pracę podjął na linii dalekowschodniej. W latach 1963-1989 był tajnym kurierem paryskiej „Kultury” do Polski. Publikował w tym czasopiśmie pod pseudonimami Adam Tukubar. Od roku 1976 dowodził kolejno statkami od 5-tysięcznika do Panamaxów. Przez lata pełnił funkcje dyrektora Urzędu Morskiego w Szczecinie i później w Słupsku. Jest wykładowcą akademickim, autorem wielu książek specjalistycznych oraz powieści i opowiadań marynistycznych. „Opowieści nawigacyjne” wydane zostały po raz pierwszy w 1987 r. i uhonorowane Nagrodą im. Józefa Conrada. Do dziś ukazało się już kilka wydań tej znakomitej publikacji, doczekała się też ona czeskiego przekładu.

Józef Gawłowicz
„Opowieści nawigacyjne”
Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań, 2019