Piąty tytuł Carewa i Delannoy. GKA Kite World Cup Sylt wyłonił mistrzów świata

Zawody rozegrano od 25 do 30 sierpnia 2026 roku w Westerland na niemieckiej wyspie Sylt, na Morzu Północnym. Impreza jest jedną z rund cyklu GKA Kite World Tour, a w tym roku rozstrzygały się na niej mistrzostwa świata w dwóch konkurencjach: Kite-Surf oraz Hydrofoil Big Air. Organizator udostępnia plażę Brandenburger Strand publiczności bez opłat za wstęp.

Warunki nie od razu na to pozwalały. Przez pierwsze dwa dni nad wyspą utrzymywał się wiatr od brzegu, który komplikował rozgrywanie kolejnych rund. Dopiero trzeciego dnia kierunek zmienił się na sprzyjający i zawodnicy dostali pełny wiatr, a finały męskiego Hydrofoil Big Air odbyły się już w mocnych warunkach Morza Północnego.

Carew wygrał ułamkiem punktu

Finał mężczyzn w Kite-Surf był najciaśniejszym rozstrzygnięciem całej imprezy. Gdy wydawało się, że wygraną ma już w kieszeni Brazylijczyk Gabriel Benetton, Carew wykonał w końcówce manewr 313 oceniony na 8,67 punktu i wyprzedził rywala o ułamek punktu. To piąty tytuł mistrza świata w karierze Australijczyka.

Warto zwrócić uwagę na sam format rywalizacji: od trzeciej rundy sędziowie zmienili kryteria oceny ze stuprocentowego Surfboard Freestyle na kryteria mieszane z falą, co odmieniło charakter kolejnych biegów.

Delannoy bez punktów z otwarcia sezonu

Wśród kobiet o tytule zdecydował wyłącznie start na Sylt. Otwierająca sezon runda na Wyspach Zielonego Przylądka nie przyniosła bowiem żadnego wyniku w tej konkurencji, więc do Niemiec zawodniczki przyjechały z czystym kontem. Na liście startowej zgłosiło się siedem kitesurferek, cztery z nich dotarły do półfinałów.

Delannoy przez cały finał ścigała się równo i bez błędów. Jej rywalka Camille Losserand zaczęła mocno, ale w połowie biegu zdecydowała się na zmianę rozmiaru latawca. Zakład się nie opłacił: w końcówce Szwajcarka nie wykręciła już manewrów, których potrzebowała.

Big Air: 36,44 punktu w półfinale

W Hydrofoil Big Air, czyli konkurencji skoków na desce z hydroskrzydłem, tytuł obronił dziewiętnastoletni Hugo Wigglesworth z Auckland, reprezentant Kohimarama Yacht Club. W półfinale zebrał 36,44 punktu, w finale dorzucił dwie noty w przedziale dziewięciu punktów i utrzymał mistrzostwo świata na kolejny rok. To jego drugi tytuł w dwóch międzynarodowych sezonach: w 2025 roku wygrał na Sylt, a mistrzostwo zdobył w Abu Zabi. W grudniu 2025 roku w Kapsztadzie został pierwszym zawodnikiem, który w systemie pomiarowym WOO przekroczył granicę 40 metrów wysokości skoku. Rok wcześniej był mistrzem Nowej Zelandii w kitefoilu, a w dorobku ma też siódme miejsce młodzieżowych mistrzostw świata w żeglarstwie.

Wśród kobiet tytuł obroniła Andrea Zust, która karierę w kitesurfingu łączy z pracą lekarza na pełny etat.

Polacy ścigają się w innej konkurencji

W żadnym z czterech finałów na Sylt nie było polskiego zawodnika ani zawodniczki. Nie jest to przypadek: cykl GKA to konkurencje oceniane przez sędziów, czyli jazda w fali, strapless freestyle i skoki na hydroskrzydle. Polska czołówka kitesurfingowa startuje natomiast w Formula Kite, olimpijskiej konkurencji wyścigowej rozgrywanej na trasie, w której o wyniku decyduje kolejność na mecie, a nie nota za manewr.

Efekty tej drugiej drogi widać po sierpniowych startach. W tureckiej Urli Karolina Jankowska została mistrzynią świata Formula Kite U17, a w klasyfikacji open była szósta. Jan Koszowski zajął szóste miejsce wśród mężczyzn, Piotr Szymiec ósme, a Marcel Stępniewski dziewiąte. Wcześniej Koszowski i Jankowska wrócili z dwoma medalami mistrzostw Europy juniorów Formula Kite. Krajowa rywalizacja w konkurencjach bliższych temu, co pokazano na Sylt, toczy się przede wszystkim podczas mistrzostw Polski w kitesurfingu i wingfoilu w Rewie.

Sezon GKA nie jest jeszcze zamknięty. Ostatnim przystankiem cyklu w 2026 roku będzie Brazylia. Więcej relacji z regat i zawodów zbieramy w dziale Sport i regaty.