Golden Globe Race po sztormie Gonzalo. Transmisje z pokładu odsłaniają, ile kosztuje samotny rejs dookoła świata

Golden Globe Race 2026, samotny wyścig dookoła świata bez zawijania do portów i bez nowoczesnej elektroniki, wystartował 6 września z Les Sables-d'Olonne. Po 21 dniach szesnastu uczestników ma za sobą pierwszy poważny sprawdzian: sztorm tropikalny Gonzalo w rejonie Wysp Zielonego Przylądka. Przed nimi około 200 kolejnych dni na morzu.

Tegoroczna edycja nawiązuje do legendarnego wyścigu z 1968 roku, który opisywaliśmy w tekście Wielka opowieść o Golden Globe Race. Nowością jest system GGR Window Live: jednokierunkowa transmisja z pokładu, przygotowana ze szwedzkim partnerem TriPeak, która pokazuje życie na jachcie, ale nie daje żeglarzom dostępu do internetu ani łączności zwrotnej.

Co przeszedł Gunnar Christensen w sztormie Gonzalo

Amerykanin Gunnar Christensen, żeglarz na kutrze Hans Christian 34 POMPOEN, był wśród uczestników, których kierownictwo wyścigu uznało za szczególnie narażonych na nadchodzący sztorm. Podczas transmisji Window Live opowiedział o wietrze do 50 węzłów, pięciometrowych falach, sprzęcie utraconym z rufy i o frustracji z powodu dwóch dni żeglugi dokładnie w przeciwnym kierunku niż zamierzony. Założyciel wyścigu Don McIntyre opisał tę relację jako szczerą i surową ocenę emocji, które towarzyszą walce z takimi warunkami.

Według raportu z 28 września, godz. 8:00 UTC, wiatr osłabł, a Christensen znowu płynął na wschód, choć z prędkością zaledwie 2,6 węzła.

Mara Kveseth i pytanie o sens rejsu

Zupełnie inny problem pojawił się na pokładzie SHOWGIRL, jachtu Saltram Saga 36 prowadzonego przez Norweżkę Helgę Marię „Marę” Løvenskiold Kveseth. Według relacji McIntyre'a żeglarka zasugerowała w transmisji, że może nie kontynuować wyścigu, jeśli jej zespół lądowy nie zwiększy obecności kampanii w mediach społecznościowych. Jej głównym celem jest promocja własnej fundacji i spraw kobiet, a sam rejs dookoła świata nie jest dla niej wystarczającym uzasadnieniem przedsięwzięcia.

Organizatorzy zaznaczają, że była to sugestia, a nie ogłoszenie wycofania. Don McIntyre przyznał, że jej słowa były dla organizatorów całkowitym zaskoczeniem, i przypomniał, że Golden Globe Race jest przede wszystkim grą psychologiczną, w której do mety prowadzi tylko skupienie.

Organizatorzy poprosili też zespół żeglarki o usunięcie strony internetowej publikującej nagrania jej rozmów radiowych i zwrócili uwagę, że przekazywanie zespołowi poleceń logistycznych w trakcie transmisji narusza kodeks postępowania Window Live.

Guillou i Lawless uciekają flocie

Na czele pozostają Francuz Damien Guillou na Rustlerze 36 SOLAREM i Irlandczyk Pat Lawless na Saltram Saga 36 SILVERMINES HYDRO. 28 września Guillou płynął z prędkością 6 węzłów, a Lawless 5 węzłów. Według prognozy obaj dotarli do pasatów południowo-wschodnich około 550 mil przed główną flotą, która wciąż zmaga się z ciszą równikową albo przeciwnym wiatrem.

Za nimi płyną kilka mil od siebie Andrea Lodolo na BIBI i Etienne Messikommer na BERNARD, dalej Ertan Beskardes na MISS BEAGLE. Na zachodzie Daniel Pinsky na EXODUS miał zaledwie 0,3 węzła prędkości. Prognozy wskazują, że strefa ciszy równikowej słabnie i zamiast całkowitej flauty flota ma raczej spodziewać się słabego wiatru.

Co piszą żeglarze w codziennych meldunkach

Każdy uczestnik GGR wysyła codziennie krótką wiadomość jako meldunek bezpieczeństwa. Isa Rosli z OLLEANNY pisał, że sztorm był lekcją przed Oceanem Południowym i zamknął mu drogę na dwa dni. Henry Wootton z PRIVATEERA zanotował najlepszą dobę wyścigu, 173 mile między pozycjami w południe. Damien Guillou 28 września meldował powrót słońca i bardzo dobre warunki. Więcej o oceanicznych wyprawach i regatach znajdziesz w dziale Sport.