Poznajmy bliżej tegorocznych mistrzów Pomorza: Krzysztof Żarnowski

Zimą okazji do kibicowania jest niewiele. Postanowiliśmy ten czas przeznaczyć na przybliżenie sylwetek najzdolniejszych żeglarzy województwa pomorskiego. O żeglarskie początki i plany pytamy mistrzów Pomorza 2019 w różnych klasach.

W tym tygodniu opowiedział nam co nieco o sobie Krzysztof Żarnowski. Zawodnik Sopockiego Klubu Żeglarskiego jest zwycięzcą regat o Puchar Gdańska czyli Mistrzostw Pomorza w klasie Bic Techno 293 na żaglu 7,8 m².

Jak to się stało że zostałeś żeglarzem, a konkretnie windsurferem?

Moja przygoda z żeglarstwem zaczęła się jak byłem jeszcze bardzo mały. Wydaje mi się, że miałem wtedy ze cztery lata. Mój tata założył razem z Maciejem Szulikowskim szkółkę windsurfingową „ABC Surf” na Półwyspie Helskim i tam właśnie czasem ze mną pływał na desce. Pamiętam, że ten pierwszy żagiel był malutki, miał 1 m² albo i mniej. Później dowiedzieliśmy się, że w Gdańsku jest klub (GKŻ Gdańsk) i rodzice mnie tam zapisali. Po kilku sezonach przeniosłem się do Sopockiego Klubu Żeglarskiego, bo tam mieliśmy bliżej i do dzisiaj jestem zawodnikiem właśnie SKŻ Ergo Hestia Sopot.

To opowiedz jak wyglądały twoje początki w klubie?

Do Gdańskiego Klubu Żeglarskiego trafiłem w wieku 7 lat. Nie mogłem od razu pływać na desce bo były takie wymagania od trenerów, że obeznanie z wiatrem i teorią żeglowania trzeba przejść na klasie Optimist. Moim trenerem był wówczas Jan Krzyżak. Po roku, gdy dostałem zielone światło na zmianę klasy, z radością przeszedłem na deskę. Była to Iguana, żagiel chyba 3,5 m², potem 4,5 m². Klasa nazywała się UKS. Wtedy moim trenerem był Grzegorz Mańkucki, a pod koniec też Maciej Szafran. W Gdańsku żeglowałem do klasy Bic Techno 293, żagiel 5,8 m². Na żaglu 6,8 zacząłem pływać już w Sopocie. Tam najpierw trenował mnie Arkadiusz Fedusio, a teraz Robert Pellowski. Przez 3 lata byłem w Kadrze Narodowej Juniorów gdzie trenowali mnie Łukasz Buderaski i Jan Suliński.

Czy pamiętasz swój pierwszy sukces żeglarski?

W 2014 roku zdobyłem mistrzostwo Polski w klasie UKS.

A jakie jest twoje największe osiągnięcie w windsurfingu?

22 miejsce na mistrzostwach Europy w zeszłym roku. Startowało 80 zawodników, a ja byłem młodszy od większości z nich o 2 lata. To były dobre regaty w moim wykonaniu.

Co ci się najbardziej podoba w żeglarstwie?

Na wodzie zapominam o wszystkich problemach. Lubię też ludzi związanych z żeglarstwem. W klubie zawsze panuje fajna atmosfera.

Masz jakiegoś żeglarskiego idola?

Jest kilku żeglarzy, których podziwiam za ich osiągnięcia. Jednym z nich jest dwukrotny mistrz olimpijski w klasie RS:X, Holender Dorian van Rijsselberghe. Na pewno też Mateusz Kusznierewicz. Pamiętam, że jeszcze w GKŻ Gdańsk, mieliśmy z nim wykład i wydał mi się fajnym człowiekiem. Miałem wtedy 10 lat i to było duże przeżycie. To była moja pierwsza styczność ze światem profesjonalnego żeglarstwa. Po tym spotkaniu dotarło do mnie, że każdy może osiągnąć sukces. Trzeba na niego tylko zapracować. Swoimi wynikami imponuje mi również Paweł Tarnowski. Mamy z nim czasem treningi. Zawsze jest pomocny i chętnie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem.

Co myślisz o zmianie windsurfingowej klasy olimpijskiej na Paryż 2024?

Jestem bardzo zadowolony z tej decyzji. Co prawda wolałbym, żeby nie był to iFoil, bo lepiej by było gdyby to nie był monotyp tak jak jest teraz z klasą RS:X. Lepsza wydaje mi się klasa Windfoil 1. Ja na foilu pływam od zeszłego roku. Mój tata jest zawodnikiem A-class i z foilami miał do czynienia już wcześniej. Gdy firma eXploder, produkująca katamarany, zaczęła tworzyć też foile windsurfingowe, dostałem prototyp do testowania i tak się zaczęło. Przestawienie się z żeglowania na latanie zajęło mi kilka dni.

Często windsurferzy poza swoją główną klasą, uzupełniająco trenują i startują na innych deskach. Czy ty też próbujesz swoich sił w innych odmianach windsurfingu?

Poza foilem, startowałem też w Formule Windsurfing. Typowo rekreacyjnie, dla przyjemności, lubię pływać na wave, czyli na falach.

Jakie masz plany na jesień, zimę?

Na razie trenujemy w klubie 4 razy w tygodniu. We wtorki na gdańskiej AWFiS mamy gimnastykę połączoną z treningiem ogólnorozwojowym. W piątek mamy basen, a w sobotę i niedzielę rower, bieganie, łyżwy.

Jakie są twoje cele wynikowe te bliższe i dalsze?

W przyszłym sezonie chciałbym jeszcze pływać na Bic Techno, a później przejść na iFoila. Mam nadzieję, że dostanę się do kadry. Chciałbym wygrać mistrzostwa Polski i być w pierwszej ósemce mistrzostw świata. Kiedyś marzyłem o tym, żeby zdobyć medal na igrzyskach olimpijskich, ale teraz ważniejsze wydaje mi się zapewnienie sobie stabilnego źródła dochodu, czyli zdobycie dobrej pracy. Utrzymywanie się ze sportu jest trudne i często niepewne.

Jak udaje ci się godzenie treningów z nauką i czy znajdujesz jeszcze czas na inne zainteresowania?

Chodzę do I klasy w III Liceum Ogólnokształcącym im. Bohaterów Westerplatte w Gdańsku. Wybrałem profil matematyczno-fizyczny, bo zastanawiam się czy nie iść w ślady taty, który jest żaglomistrzem. Nauka sama w sobie nie sprawia mi problemów. Nadrabianie po wyjazdach jest trochę uciążliwe, ale nie na tyle żeby sobie z tym nie poradzić. W wolnym czasie razem z kolegami z klubu, jeździmy na deskorolkach.

Najważniejsze wyniki Krzysztofa 1 miejsce – Mistrzostwa Polski, Kalisz 2014 (UKS) 3 miejsce – Mistrzostwa Polski Młodzików, Sopot 2016 (Bic Techno 293, 6,8) 1 miejsce – Mistrzostwach Polski Młodzików, Kiekrz 2017 (Bic Techno 293, 6,8) 2 miejsce – Puchar Morza Północnego U15, Wimeroux 2017 (Bic Techno 293, 6,8) 1 miejsce – Puchar Hiszpanii U15, El Puerto Santa Maria 2018 (Bic Techno 293, 6,8) 1 miejsce – Puchar PZŻ, Krynica Morska 2018 (Bic Techno 293, 6,8) 2 miejsce – Długodystansowe Mistrzostwa Polski Młodzików 2018 (Bic Techno 293, 6,8) 2 miejsce – Puchar PZŻ Juniorów, Krynica Morska 2019 (Bic Techno 293, 7,8) 1 miejsce – Puchar Gdańska, Górki Zachodnie 2019 (Bic Techno 293, 7,8)