Zmarł Wojciech Górski

4 listopada 2017 r. odszedł na wieczną wachtę Wojciech Górski, wieloletni i niezwykle zasłużony działacz żeglarski, znakomity instruktor żeglarstwa, wychowawca wielu pokoleń żeglarzy, członek honorowy Polskiego Związku Żeglarskiego.

Urodził się 9 maja 1930 roku w Warszawie. W okresie okupacji mieszkał w Warszawie, uczęszczał do szkoły powszechnej Sióstr Zmartwychwstanek na Żoliborzu, a następnie Szkoły Zawodowej Drogowej Księży Marianów na Bielanach. Tam też w 1943 roku wstąpił do Szarych Szeregów. W okresie Powstania Warszawskiego przebywał na wakacjach u rodziny ojca w Rybnie k/Sochaczewa. W końcu sierpnia 1944 roku wraz z grupą młodzieży podjął nieskuteczną próbę przedostania się na pomoc walczącej Warszawie. W roku szkolnym 1944/45 uczył się w drugiej klasy gimnazjum na tajnych kompletach w Rybnie. W latach 1945 do 1949 był uczniem Gimnazjum i Liceum im. Ks. Józefa Poniatowskiego na Żoliborzu w Warszawie, gdzie w maju1949 uzyskał maturę.

W latach 1946 – 1948 był członkiem Aeroklubu Warszawskiego i ukończył kursy pilotażu szybowcowego i motorowego w Rzadkowie, Fordonie, Pińczowie i Ligotce Dolnej. W 1949 roku rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej, przekształconym następnie w Wydział Łączności. W roku 1953 zdobył tytuł inżyniera, w 1959 magistra, a w 1973 uzyskał tytuł doktora nauk technicznych.

Pracę zawodową rozpoczął 1 września 1951 roku początkowo jako laborant w Katedrze Elektroenergetyki Politechniki Wrocławskiej, a następnie od 1 lutego 1952 roku młodszy asystent w Katedrze Radiotechniki Politechniki Warszawskiej. Na PW był kolejno asystentem, wykładowcą i starszym wykładowcą w Katedrze Wysokiej Próżni, Instytucie Technologii Elektronowej oraz Instytucie Mikroelektroniki i Optoelektroniki, aż do przejścia na emeryturę w 1996 roku. W latach 1964 – 1981 był pełnomocnikiem dziekana Wydziału, a w latach 1981-1983 pełnomocnikiem rektora ds. studentów zamieszkałych w akademikach.

Za swoją działalność naukową, dydaktyczną i wychowawczą wielokrotnie nagradzany. Otrzymał m.in. Złoty Krzyż Zasługi (1973 r.) i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1983 r.).

Żeglarstwo zaczął uprawiać w 1950 roku w Szczecińskim Klubie AZS na Zalewie Kamieńskim, a następnie w warszawskim kole PTTK przy „Metroprojekcie” na Zalewie Wiślanym. W latach 1957-1960 był czynnym zawodnikiem, startował w regatach w klasie Słonka. Od 1957 roku uprawiał czynnie żeglarstwo morskie, prowadząc corocznie wiele turystyczno-szkoleniowo i stażowych rejsów pełnomorskich, głównie z młodzieżą. W 1956 roku uzyskał stopień sternika jachtowego, w 1958 roku jachtowego sternika morskiego, a w 13 czerwca 1960 jachtowego kapitana żeglugi wielkiej. Stopień jachtowego kapitana motorowodnego zaś w1962 roku, a w 1967 roku stopień instruktora żeglarstwa.

Społeczną działalność organizacyjną w żeglarstwie rozpoczął w 1957 roku w Klubie Morskim PTTK „Bryza” którego od 1960 r. był komandorem. W latach 1961-1975 był członkiem Komisji Turystyki Żeglarskiej PTTK, w latach 1964-2017 członkiem oraz przewodniczącym Komisji Rewizyjnej PZŻ, a w latach 1976-2017 członkiem Komisji Statutowej PZŻ. Od 1964 r. był również członkiem Komisji Rewizyjnej Warszawsko-Mazowieckiego Okręgowego Związku Żeglarskiego. Był także, w latach 1969-1993 członkiem Komisji Szkolenia PZŻ i przewodniczącym Centralnej Komisji Egzaminacyjnej na stopnie kapitańskie.

Za swoją działalność wielokrotnie wyróżniany. Otrzymał m.in. w 1964 r. Złotą Odznaką PTTK, w 1968 r. Honorową Odznaką Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego, w 1970 r. złotą odznakę Zasłużonego Pracownika Morza, w 1973 r. srebrną, a w 1981 r. złotą odznakę Zasłużonego Działacza Turystyki, w 1985 r. Złotą Odznakę Honorową PZMiNW, w 1989 r. srebrną odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej, w 1998 r. Medal za Szczególne Zasługi dla Żeglarstwa Polskiego, a w 2001 r. godność członka honorowego PZŻ. W 2004 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, otrzymał także Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w poniedziałek, 13 listopada o godz. 12, w kościele pod wezwaniem Św. Karola Boromeusza na Starych Powązkach w Warszawie przy ul. Powązkowskiej 14.