Luna Rossa dogoniła Nowozelandczyków. Puchar Ameryki 2027 wchodzi w decydujący rok przygotowań

Rok 2026 nie przyniesie rozstrzygnięcia w najstarszym trofeum sportu, ale to teraz zapadają decyzje, które będą widoczne latem 2027 roku. Zespoły nie ścigają się o Puchar, tylko liczą dni żeglowania, wymieniają żagle i stery, budują bazy w Neapolu i szukają sterników. Codzienne raporty jednostki zwiadowczej, publikowane po każdym wyjściu AC75 w morze, są dziś jedynym publicznym miernikiem tego, kto jak daleko zaszedł.

Dwadzieścia dni na AC75, czyli Włosi na poziomie obrońcy

Raport z poniedziałku 31 sierpnia odnotował rzecz, która w tym cyklu ma wagę: Luna Rossa Prada Pirelli zrównała się z Emirates Team New Zealand liczbą dni przepracowanych na AC75. Jak podaje jednostka zwiadowcza, oba zespoły mają po dwadzieścia takich dni w dziennikach.

Sam dzień był dla Włochów jednym z dłuższych w sezonie. Wyjście z bazy w Cagliari o 12:30, powrót o 18:30, w sumie 5 godzin i 40 minut na wodzie i 205 minut lotu na foilach. Wiatr rósł od 4-6 do 9,5-11,5 węzła, morze było płaskie, temperatura sięgała 30 stopni. Po trzech tygodniach żeglowania na starych żaglach ekipa wypłynęła z nowym grotem oznaczonym M2-1 oraz najnowszą wersją steru, opisaną w raporcie jako R05-E.

– Świetnie jest wypłynąć na tak długą i gładką sesję. Piękny dzień, narastająca bryza morska, a na drugim końcu jej zamieranie – powiedział Daniel Jowett, nowozelandzki inżynier od instrumentów i przepisów, rotowany tego dnia na szóstej pozycji na AC75.

Tym samym Luna Rossa zamknęła dwumiesięczny blok testowy na Sardynii i przed Neapolem robi sobie przerwę. Nowozelandczycy skończyli wcześniej: swój zimowy blok w Zatoce Hauraki domknęli w drugiej połowie sierpnia, testując lżejsze foile, mniejszy ster o zmienionym kącie i konfigurację grota M3 z fokiem J5. Skipper Nathan Outteridge mówił po tym bloku, że jacht jest szybszy i łatwiejszy w prowadzeniu. Przypomnijmy, że trofeum broni ekipa, która wygrała 37. Puchar Ameryki w Barcelonie.

Kto trenuje i gdzie

Za sterami włoskiego AC75 pojawiają się na zmianę Peter Burling, trzykrotny zdobywca Pucharu z Nowozelandczykami, oraz Ruggero Tita i Marco Gradoni. Zespół potwierdził czwórkę kierowców, w której jest także Margherita Porro, i wciąż nie rozstrzygnął podziału obowiązków. Francuzi z La Roche-Posay Racing Team wrócili na wodę w Lorient po lipcowej wywrotce spowodowanej zablokowanym trawersem grota i mają na koncie najmniej dni żeglowania z całej trójki, która w ogóle wypłynęła AC75. Szwajcarzy rozebrali swój jacht do węglowej skorupy i przebudowują go pod nowe przepisy, a Amerykanie, którzy dołączyli do stawki wiosną, pracują dwiema łodziami AC40 w bazie na Florydzie.

Neapol: dziewięć AC40 i pierwsze ściganie na wodach finału

Regaty wstępne w Neapolu to jedyny w tym roku moment, w którym zespoły zmierzą się bezpośrednio. Ścigać się będą jednak nie na AC75, lecz na jednakowych, dwunastometrowych AC40, które przekraczają 40 węzłów, z czteroosobowymi załogami. Na starcie stanie dziewięć łodzi sześciu ekip: Luna Rossa i Emirates Team New Zealand wystawiają po dwie jednostki, drugą z załogą kobiecą i młodzieżową, po jednej mają GB1, Athena Pathway, Tudor Team Alinghi, La Roche-Posay Racing Team i American Racing. Australijczyków w Neapolu nie będzie, ich kampania rusza w 2027 roku.

Program jest krótki. W czwartek 24 września oficjalny dzień treningowy, w piątek i sobotę do trzech wyścigów flotowych dziennie, w niedzielę do dwóch, a po nich pojedynek match race dwóch najlepszych łodzi o zwycięstwo w regatach. Trasa leży na Zatoce Neapolitańskiej, w zasięgu wzroku z nadmorskiej promenady Via Francesco Caracciolo, czyli na tych samych wodach, na których w 2027 roku rozegrany zostanie mecz o trofeum.

Dni żeglowania są w tym cyklu walutą

Przepisy 38. edycji ograniczają czas na wodzie ostrzej niż budżet. Każdy zespół ma 45 dni żeglowania na AC75 w okresie od 15 stycznia 2026 do 14 stycznia 2027 roku, a od 15 stycznia 2027 limit zeruje się i dochodzi kolejnych 45 dni. Do tego doliczane są dni premiowe za pozycję w poprzedniej edycji: Australia i zespół amerykański dostały po 20, Francuzi 10, Szwajcarzy 8, Luna Rossa 4, Brytyjczycy 2, a obrońca ani jednego. Osobny limit, 35 dni w okresie od 1 lipca 2026 do 30 czerwca 2027 roku, obowiązuje przy treningu dwiema łodziami AC40.

Stąd znaczenie liczby, którą podał raport z 31 sierpnia. Włosi wykorzystali dotąd dwadzieścia dni z czterdziestu dziewięciu, Nowozelandczycy dwadzieścia z czterdziestu pięciu. Zmieniły się też same jachty: nowe przepisy klasy AC75 przewidują sześcioosobową załogę, w której cztery miejsca są otwarte, jedno zarezerwowane dla żeglarza poniżej 25 lat, a jedno dla kobiety, oraz zasilanie akumulatorowe w miejsce siły mięśni.

Bez polskiej załogi, ale w polskim kalendarzu

W stawce 38. Pucharu Ameryki nie ma polskiego żeglarza, a w całej historii tych regat polskie nazwiska pojawiały się głównie w komisjach. Zofia Truchanowicz sędziowała 36. edycję i była wtedy jedyną Polką w gronie sędziów tej imprezy.

Warto jednak zapamiętać jedną zbieżność terminów. Mecz o Puchar Ameryki startuje w Neapolu 10 lipca 2027 roku, a niespełna dwa tygodnie później, od 22 lipca do 1 sierpnia 2027 roku, Zatoka Gdańska przyjmuje żeglarskie mistrzostwa świata World Sailing, pierwszą szansę polskich zawodników na kwalifikację olimpijską do Los Angeles 2028. Dwa najważniejsze żeglarskie wydarzenia tamtego lata zmieszczą się w trzech tygodniach, jedno pod Wezuwiuszem, drugie w Gdyni.