< Powrót
7
maja 2018
Tekst:
Jędrzej Szerle
Zdjęcie:
arch. rodziny Mazurkiewiczów
Bolesław Mazurkiewicz

Słownik Biograficzny Żeglarzy Pomorskich – Bolesław Mazurkiewicz

Mało jest osób tak ważnych dla pomorskiego żeglarstwa jak Bolesław Mazurkiewicz. Jednak to nie osiągnięcia sportowe czy pionierskie rejsy wyróżniają go spośród innych żeglarzy, ale wytrwała praca organizacyjna, naukowa i literacka.

Bolesław Mazurkiewicz urodził się 9 maja 1931 roku w Kościerzynie. W czasie II wojny światowej wraz z ojcem działał w konspiracji – był gońcem w Tajnej Organizacji Wojskowej „Gryf Pomorski”. Później wstąpił do harcerskiej drużyny morskiej, gdzie po raz pierwszy zetknął się z żeglarstwem.

Po ukończeniu studiów na Politechnice Gdańskiej zaangażował się w życie żeglarskie i działalność klubową. 17 maja 1965 roku jako komandor Morskiego Związkowego Klubu Sportowego „Gdynia” był jednym z sygnatariuszy dokumentu założycielskiego Gdańskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego. Rok później wszedł do Zarządu, w którym – z przerwą na lata 1975-1979 – zasiadał aż do 1992 roku. W latach 1967-1976 zajmował stanowiska wiceprezesa ds. organizacyjnych i sekretarza, ale do jego obowiązków należało faktyczne kierowanie pracami Związku.

– Ja byłem prezesem, organizowałem posiedzenia Zarządu, ale to Bolesław Mazurkiewicz wszystko przygotowywał i prowadził na bieżąco – wspomina Stanisław Bejger, polityk i dyplomata z okresu PRL, od lat 50. związany z przedsiębiorstwami morskimi, który stał na czele GOZŻ w latach 1968-1975.

Bolesław Mazurkiewicz zasiadał także w Prezydium Rady Rozwoju Żeglarstwa Województwa Gdańskiego od jej powstania w 1971 roku. W 1972 roku został sekretarzem Rady, w 1986 roku wiceprzewodniczącym, a od 1989 roku do jej rozwiązania w 1991 roku – przewodniczącym. Sama Rada Rozwoju Żeglarstwa została utworzona, żeby pośredniczyć w kontaktach pomiędzy kręgami partyjnymi, zakładami pracy i żeglarzami, a do jej sukcesów należało np. wsparcie startu Teresy Remiszewskiej w regatach OSTAR 72.

W 1979 roku Bolesław Mazurkiewicz wybrany został na prezesa Gdańskiego Okręgowego Związku Żeglarskiego i stanowisko to piastował aż do 1992 roku. Związkiem kierował w niezwykle trudnym okresie, kiedy kryzys gospodarczy, stan wojenny i transformacja państwa po 1989 roku diametralnie zmieniły sytuację żeglarstwa. Jego praca została doceniona – na Sejmiku w 1992 roku w uznaniu 24-letniej pracy społecznej i zasług dla żeglarstwa regionu gdańskiego otrzymał przez aklamację tytuł Honorowego Prezesa GOZŻ.

W 1956 roku Bolesław Mazurkiewicz ukończył Wydział Budownictwa Politechniki Gdańskiej i rozpoczął pracę w Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego i Biurze Projektów Transportu Drogowego i Lotniczego. W 1960 roku przeniósł się do Zakładu Fundamentowania PG, gdzie w 1964 roku otrzymał tytuł doktora nauk technicznych za pracę „Analizy stateczności gródz o podwójnej, zapuszczanej ściance szczelnej w świetle badań w skali naturalnej i na modelach”.

Habilitował się w 1968 roku, w 1980 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1985 zwyczajnym. W latach 1981-1984 pełnił funkcję prorektora, a w latach 1987-1990 rektora Politechniki Gdańskiej. Miał w dorobku naukowym kilkanaście książek i dziesiątki artykułów, był promotorem i recenzentem wielu rozpraw doktorskich i habilitacyjnych, został także ośmiokrotnie uhonorowany tytułem doktora honoris causa. W badaniach koncentrował się na konstrukcjach hydrotechnicznych, a zainteresowania naukowe i żeglarskie połączył w książce „Porty jachtowe-mariny: projektowanie”.

Zaangażowany był także w inne projekty żeglarskie – współtworzył Towarzystwo Przyjaciół „Daru Pomorza” i należał do Koła Seniora przy Pomorskim Związku Żeglarskim. W 2014 roku wydał czwarty tom wspomnień „Trzymajmy się, nie dajmy się”, który jest świetnym zapisem historii ostatnich 60 lat pomorskiego żeglarstwa.

Za swoje zasługi Bolesław Mazurkiewicz był wielokrotnie odznaczany. W 2016 roku na VII Pomorskiej Gali Żeglarskiej otrzymał tytuł Pomorskiego Organizatora Żeglarstwa 50-lecia, a rok później medal za szczególne zasługi dla żeglarstwa pomorskiego. Został uhonorowany również m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz medalem za szczególne zasługi dla żeglarstwa polskiego i honorową odznaką zasłużony działacz żeglarstwa polskiego.

Zmarł w niedzielę 22 października 2017 roku.

PODZIEL SIĘ OPINIĄ